Πέντε των Ξιφών
Ένα πεδίο κερδισμένο, αλλά με κόστος που η πηγή αποκαλεί εξευτελιστικό, πεσμένα ξίφη, μορφές που αποχωρούν, και έναν άνδρα σημαδεμένο από περιφρόνηση αντί από τιμή.
Όρθια
- εξευτελισμός
- ατίμωση
- απώλεια
- κακοφημία
- ανάκληση
- μια κούφια νίκη
Παραδοσιακά, αυτό το χαρτί δείχνει μια νίκη που αφήνει πικρή γεύση, ένα πεδίο που κερδίζεται με κόστος κάτι που η πηγή αποκαλεί εξευτελιστικό ή άτιμο. Δεν περιγράφει ούτε μια καθαρή νίκη ούτε μια καθαρή ήττα, περιγράφει κάποιον όρθιο πάνω από πεταμένα όπλα ενώ άλλοι απομακρύνονται. Η πηγή είναι ωμή για την απώλεια και την ντροπή αυτής της σκηνής αντί να τις παρουσιάζει ως ένα μάθημα ζωής, και αυτή η ωμότητα αξίζει να την αφήσουμε να μας αγγίξει αντί να τη στρογγυλέψουμε.
Παραδοσιακή σημασία.
Η πηγή ονομάζει αυτό το αποτέλεσμα ευθέως και χωρίς μαλάκωμα: εξευτελισμός, καταστροφή, ανάκληση, κακοφημία, ατίμωση, απώλεια. Είναι το χαρτί μιας νίκης που κοστίζει κάτι στον νικητή. Η πηγή δεν προσφέρει μια παρηγορητική επανεξέταση, μένει στην ασχήμια του αποτελέσματος αντί να την εξηγεί ώστε να μοιάζει αποδεκτή.
Συμβολισμός
Ένας περιφρονητικός άνδρας παρακολουθεί δύο απογοητευμένες μορφές να αποχωρούν, με τα ξίφη τους εγκαταλελειμμένα στο έδαφος. Κρατά δύο ακόμη ξίφη πάνω από τον αριστερό του ώμο και ένα τρίτο με τη μύτη προς τα κάτω στο δεξί του χέρι. Η πηγή τον ονομάζει ευθέως: είναι ο κύριος που κατέχει το πεδίο. Η εικόνα είναι ενός πεδίου που εκκαθαρίστηκε από ήττα, όχι από αγώνα, τα ξίφη στο έδαφος είναι περισσότερα από όσα βρίσκονται σε χρήση, και ο άνδρας που έχει απομείνει όρθιος σημαδεύεται από περιφρόνηση, όχι από θρίαμβο.
Σε αυτό το πλαίσιο
- Μια σχέση
- Σε θέματα σχέσεων, αυτό μπορεί να αντανακλά μια διαφωνία όπου το να έχεις δίκιο ή τον τελευταίο λόγο άφησε τη σχέση χειρότερη. Η γλώσσα της πηγής περί εξευτελισμού και ανάκλησης μπορεί να δείχνει κάτι που αποσύρθηκε ή έσπασε ανάμεσα στους ανθρώπους παρά κάτι που λύθηκε.
- Δουλειά ή κατεύθυνση
- Αυτό μπορεί να δείχνει μια επαγγελματική νίκη που κόστισε σε εμπιστοσύνη ή υπόληψη, ένα ξεπέρασμα κάποιου που τεχνικά πέτυχε αλλά άφησε σημάδι. Οι όροι της πηγής, κακοφημία και ατίμωση, αξίζει να ληφθούν σοβαρά υπόψη αντί να προσπεραστούν.
- Μια απόφαση που ζυγίζω
- Αυτό μπορεί να δείχνει μια στιγμή να ζυγίσεις αν μια επιλογή που μοιάζει με νίκη είναι κάτι που θα υποστήριζες ακόμη και μετά. Η πηγή το πλαισιώνει ως στιγμή να αναρωτηθείς τι κοστίζει πραγματικά μια νίκη, όχι μόνο αν μπορεί να επιτευχθεί.
- Κάτι για τον εαυτό μου
- Αυτό μπορεί να αντανακλά ένα μοτίβο επικράτησης με κόστος, να αποχωρείς 'κάτοχος του πεδίου' αλλά μόνος εκεί. Η ωμότητα της πηγής για την ατίμωση και την απώλεια μπορεί να αποτελέσει πρόσκληση να δεις τι έχει σημάνει η νίκη στην πράξη, όχι στη θεωρία.
Μείνε λίγο με αυτό
- Πού στη ζωή σου η γλώσσα της πηγής για μια δαπανηρή νίκη σου φαίνεται οικεία αυτή τη στιγμή;
- Υπάρχει κάποιο 'πεδίο' που κατέχεις αυτή τη στιγμή, και τι απαίτησε το να το κρατήσεις;
- Η πηγή ονομάζει την περιφρόνηση στον άνδρα που απομένει, εμφανίζεται αυτό το χαρακτηριστικό κάπου στον τρόπο που χειρίστηκες μια πρόσφατη σύγκρουση;
- Τι θα σήμαινε να αποκαλέσεις μια πρόσφατη νίκη 'εξευτελιστική', έστω και εν μέρει, όπως κάνει αυτή η πηγή;
Ανεστραμμένη
- ήττα
- υποχώρηση
- ταφή
- αποδοχή απώλειας
- εγκατάλειψη του πεδίου
Στην πηγή, αυτή η ανάστροφη κάρτα δεν αναιρεί την όρθια εικόνα μιας απώλειας και μιας αποχώρησης από το πεδίο, αλλά τοποθετείται δίπλα της και προσθέτει την εικόνα μιας ταφής, μιας νεκρώσιμης τελετής. Αυτή είναι δική του λέξη επιλογή του Waite, όχι μια πιο ήπια σύγχρονη απόδοση: κάτι κατατίθεται επίσημα στην ανάπαυση, κλείνει οριστικά, αντί να ξανανοίγει ή να επανεξετάζεται.
Παραδοσιακή σημασία.
Ο Waite δίνει την ανάστροφη σημασία ως 'ίδια' με την όρθια, μαζί με 'ταφή και νεκρώσιμη τελετή', κηδεία. Η ανάστροφη θέση δεν μαλακώνει ούτε αναιρεί την όρθια ήττα και κατήφεια, αλλά προσθέτει την εικόνα μιας τυπικής, τελετουργικής κατάθεσης κάτι στην ανάπαυση, αντί για συνέχιση της μάχης.
Συμβολισμός
Η όρθια εικόνα παραμένει: ένας περιφρονητικός άντρας κρατά το πεδίο, με δύο σπαθιά στον ώμο του και ένα τρίτο στραμμένο προς τα κάτω στο χέρι του, ενώ δύο ηττημένες φιγούρες απομακρύνονται, αφήνοντας τα σπαθιά τους στο έδαφος. Η ανάστροφη θέση διατηρεί αυτή τη σκηνή, όμως ο Waite προσθέτει σε αυτήν 'ταφή και νεκρώσιμη τελετή', τις τελετουργίες που ακολουθούν μια απώλεια, το επίσημο κλείσιμο που δίνεται σε κάτι όταν αυτό έχει πια τελειώσει.
Σε αυτό το πλαίσιο
- conflict
- Εκεί όπου η όρθια κάρτα δείχνει τη μία πλευρά να κρατά το πεδίο και τις άλλες δύο να αποχωρούν, η ανάστροφη προσθέτει την εικόνα τελετών που εκτελούνται στη συνέχεια, ένα επίσημο τέλος στο ζήτημα αντί για συνεχιζόμενη διαμάχη.
- Κάτι για τον εαυτό μου
- Η 'ταφή και νεκρώσιμη τελετή' του Waite μπορεί να διαβαστεί ως σηματοδότηση ενός επίσημου κλεισίματος σε κάτι, ένα κεφάλαιο, μια προσπάθεια, μια εκδοχή ενός σχεδίου, αντί για πρόσκληση να συνεχιστεί η αμφισβήτησή του.
- transition
- Ο συνδυασμός της ήττας με νεκρώσιμες τελετές μπορεί να αντανακλά ένα πέρασμα που σηματοδοτείται και κλείνει, με τελετουργικό τρόπο, αντί να εξακολουθεί να διεκδικείται.
Μείνε λίγο με αυτό
- Υπάρχει κάτι σε αυτή την κατάσταση που έχεις ήδη χάσει, αλλά δεν έχεις ακόμα αφήσει τον εαυτό σου να κλείσει;
- Πώς θα ήταν να σηματοδοτήσεις εδώ ένα τέλος με επίσημο τρόπο, αντί να συνεχίζεις να το επανεξετάζεις;
- Ποια πλευρά αυτής της σκηνής, αυτή που κρατά το πεδίο ή αυτές που αποχωρούν, νιώθεις πιο κοντινή σε εκεί που στέκεσαι;
Μείνε λίγο με αυτό
Κάθε σημασία γράφεται από εμάς και θεμελιώνεται στο The Pictorial Key to the Tarot (1910) του A. E. Waite, που είναι κοινό κτήμα. Τίποτα δεν εμφανίζεται εδώ πριν το διαβάσει άνθρωπος.
Τράβα μια κάρτα δωρεάνΠηγή: Arthur Edward Waite, The Pictorial Key to the Tarot (1910), public domain. Five of Swords (σ. 91). Έκδοση βάσης γνώσης 0.1.0.